Македонската најмлада поезија е уникатна и самостојна, лична, индивидуална, но истовремено и универзална; припаѓа на „еден дом“, но е желна да изгради „дом“ и овде, во романската книжевност. Носејќи еден автентичен глас, таа создава своја идеологија – идеологија за слободната поезија која икаровски тежнее да се вивне во небото додека истовремено останува заробена во срцата на оние кои ја читаат.

Poezia macedoneană tânără este unică şi autonomă, personală, individuală, dar în acelaşi timp universală; aparține „unei case“, dar doreşte să-şi construiască un „cămin“ şi aici, în literatura română. Cu o voce autentică, ea îşi creează propria ideologie – o ideologie a poeziei libere care, asemenea lui Icar, tinde să se ridice spre cer, rămânând în acelaşi timp întemnițată în inimile celor care o citesc.
Елена Ѓорѓиовска
Elena Ghiorghiovska

Поезијата се раѓа со потребата да остави нешто зад себе, да создаде духовно и уметничко наследство, лично и бесмртно, кое не може да се негира, туку само да се сподели. Ни се чинеше најприродно да почнеме токму од современоста во потфатот да се изгради македонистиката, која и самата е едно младо поле во романскиот културен простор. Со препејувањето на песните и составувањето на антологијата чувствувавме како да го градиме првиот мост меѓу двете книжевности – како јазикот-извор и јазикот-цел да стојат на спротивните краеви, а на средината… ете ја поезијата!

Poezia apare astfel ca nevoia de a lăsa ceva în urmă, de a crea o moştenire spirituală şi artistică personală şi nemuritoare, care nu poate fi negată, ci doar împărtăşită. Traducând poeziile şi alcătuind volumul am simțit ca şi când am fi construit primul pod între cele două literaturi, ca şi când limba sursă şi limba țintă ar sta la câte unul dintre capetele acestuia, iar la mijlocul podului, iată poezia!
Анисија Ангел
Anisia Anghel